pocztówki do przyjaciół

2012-01-22T14:36:00.001+01:00

2011.12 dawno temu, daleko w lesie. luiza słucha.

2012-01-12T01:03:00.006+01:00

oczywiście, ciągle oglądamy filmy, od czasu ostatniego wpisu na ten temat ułożyła się z nich długa lista. widziałam więc kilka filmów z potworami, kilka z piratami, jedną bajkę z postaciami z biblii, inną z indianami, trzecią z superbohaterami. widziałam filmy z kosmitami, druhnami, z kawalerami, z bobrami oraz z gliniarzami. a także jeden film ze słoniem i tym gościem o krzaczastych brwiach, bożyszczem wszechczasów.
widziałam też kilka filmów, o których warto pamiętać. chociażby ojciec chrzestny, po kolei wszystkie części. irlandzki i dość zabawny the guard, polski kret, poruszający conviction, oraz - wspominane już kiedyś - o północy w paryżu. wreszcie też zobaczyliśmy długo wyczekiwaną melancholię, no a dziś - uroczy jeden dzień. więcej filmów nie pamiętam, za wszystkie serdecznie dziękuję.

2012-01-05T20:04:00.000+01:00

nico, 01.01.2012

2012-01-02T16:08:00.004+01:00

zestaw od 14 do 31 grudnia 2011.
w nowym roku obiecuję sobie więcej systematyczności, więcej fotograficznej wspaniałości i więcej ogólnie stosowanej cudowności. czego - przy okazji - i wam, moi milusińscy, życzę.

2011-12-23T14:21:00.004+01:00

11.2011, londyn.
ostatnio jakoś nie lubię swoich kolorowych zdjęć, ale o camden town trudno jest mi myśleć w czerni, bieli i szarości.

2011-12-15T12:11:00.004+01:00

pierwsze zdjęcie na tej niby-stykówce jest z wczoraj, ostatnie - z 25.11.2011. cały zbiór liczy już 50 obrazków. takie moje memo. lubię na nie patrzeć, każdy dzień wydaje się być jakiś taki inny, specjalny. zupełnie jakby mnie nie dotyczył ten ponury rytm grudniowych, ciemnych dni...

2011-12-05T13:55:00.002+01:00

12.2011, łukaszek, znany edynburzanin, fotograf, człowiek z wąsem, autor tego tutaj. po pierdziesiątej tego dnia kawie.

2011-11-30T11:34:00.001+01:00

11.2011 rzeka tyne, newcastle

2011-11-28T11:48:00.001+01:00

11.2011 spacerując z sarną.

2011-11-25T14:32:00.003+01:00

07.11.2011-24.11.2011, w ramach projektu jedno zdjęcie dziennie.
ta zabawa miała trwać tylko tydzień, a ciągnie się już prawie miesiąc. dużo radości mi daje to całe pstrykanie, a pewnie jeszcze więcej jej będę miała, gdy popatrzę na powyższe zdjęciuszka za kilka lat...

2011-11-19T11:49:00.003+01:00

11.2011, luiza.
wciąż tak samo i bez powodzenia: kiedyś próbowałam o tym pisać, teraz - staram się fotografować - szukam tych momentów, o których opowiadał cortazar, gdy otwierają się drzwi, odsłania jakieś okno i przez chwilę można zobaczyć, to co jest w środku, to, jak jest naprawdę.

2011-11-13T11:06:00.003+01:00

11.2011, bodajże pod jabłoniami. w kew gardens.

2011-11-10T10:17:00.003+01:00

10.2011.
z kamilem znamy się długo. łączą nas miliony liter. kilka tysięcy napisanych i przeczytanych wyrazów. setki zapamiętanych snów. pewnie jakieś pięć blogów. i trzy miasta: wrocław. kraków. londyn.

2011-11-08T13:46:00.003+01:00

11.2011 rzeka tamiza w londynie.
z każdym z tych zdjęć wiąże się jakaś historia. kanwą jednej z nich jest pomyłka, zespół pink floyd i elektrociepłownia. druga, to poetycka metafora na temat jesiennego chłodu, mieszkania na wyspie i greckiej filozofii przyrody. trzecie zdjęcie - jakkolwiek mogłoby sprawiać wrażenie, że jest to typowy szkolny kadr, stworzony przy pomocy cyrkla, linijki i kilku kresek - jest w rzeczywistości zgrabną anegdotą, fotograficznym żartem, mrugnięciem okiem w stronę obserwatora.
pokazuję wam te obrazki głównie dlatego, byście nie myśleli sobie, że mania osierociła szkło, wyparła się tradycyjnych technik, blablabla, kupiła sobie iphone'a, blabla, i teraz to już tylko będzie robić zdjęcia telefonem. otóż nie, bla, tak nie jest, blabla, ale nie ma co za bardzo się nad tym rozwodzić, blablablabla. dźwigam ze sobą światłomierz, trzy obiektywy, dwa magazynki, mieszam w koreksie, kolekcjonuję negatywy, poza tym bla, blabla i bla.

2011-11-07T16:51:00.009+01:00

26.10.2011 - 06.11.2011, mobilkowe, edynburskie, londyńskie i niukastelskie. w ramach projektu jedno zdjęcie dziennie.
pewnie od czasu do czasu jeszcze pokażę wam taką stykóweczkę, ale całość raczej będę wrzucać na ten tutaj towarzyski portal, być może zrobi się z tego kiedyś coś fajnego.
po tych kilku dniach muszę się przyznać, że nawet komóreczką wcale nie było łatwo tak dzień w dzień pstrykać. na początku miałam spory kłopot, by wyłuskać z nadmiaru urlopowych wrażeń ten jeden, konkretny obrazek... teraz - znaleźć to szczególne coś w oswojonej już codzienności, w nudzie czterech ścian i w chorobie.
nie wiem ile osób bawiło się razem ze mną w tę samą grę, ale gdyby nie ci z was, którzy wciąż mnie pytali: zrobiłaś już to jedno? albo ci, którzy w mozole i trudzie codziennie pokazywali swoje obrazki (widziałam, widziałam, nie było wam lekko:)) to pewnie bym się już tydzień temu poddała. a ponieważ to mój blog i mogę sobie pozwolić, chciałabym skorzystać z tej oto wspaniałej okazji i pozdrowić malwinę, luizę, kubę, kasię, kamila, dziewuszkę ze sklepu z kanapkami, kierowcę autobusu, susan boyle, ala pacino, cudowną marzenę i mojego kochanego mariuszka. dzięki wam misiaczki.

2011-10-27T18:03:00.005+02:00

zagrajmy w taką grę. nie, nie, żaden rebusik, dość już tych tanich obciachów. żadne też skrable, bo wiadomo, że w słowa to ze mną nie wygracie...
otóż ta gra nazywa się: jedno zdjęcie dziennie.
pewnie każde z was próbowało zagrać w nią już kiedyś, prawda? i pewnie każde z was wie, że analogowym aparatem, to tak za bardzo nie można. oczywiście, są tacy, którzy mają polaroida, lub tacy, co sprytną cyfróweczką napstrykają tysiące obrazków, z których wybiorą ten jeden, inny od innych, takich samych. są pewnie i tacy, co nawet z tradycyjnej lustrzanki potrafią dostarczyć zdjęcia w 48 godzin, przy czym jak sądzę sesja zajmuje im - pi razy oko - godzinę, następne czterdzieści parę spędzają czekając na wywołanie i skanowanie filmu w labie, a przez ostatnich kilka minut patrzą, jak płoną ich negatywy. to musi być zresztą bardzo rock'n'roll-owe uczucie, tak zaprószyć ogień w sztuce...
gotowi? dobrze, reguły są proste, jedno zdjęcie dziennie. powiedzmy - fotograficzne haiku. tu, zagranicą mają na to takie miłe określenie, photographic statement. czymkolwiek. mobilkiem. cyfróweczką. polaroidem. otworkiem. wielkim formatem. czy - jeśli macie cierpliwość i czas - małym obrazkiem, średniakiem. na blogu, facebooku, portalu, stronie internetowej. nie dla mnie, dla siebie. jedno zdjęcie dziennie. przez siedem dni. od teraz. od zaraz. już.

2011-10-25T10:00:00.006+02:00

jesień okrutna, mokra, ciemna i nużąca. nawet nie chce mi się wkręcać rolki w aparat. na szczęście mam jeszcze kilka zdjęć do pokazania, co więcej - robionych na portrze, a dawno nie było tutaj żadnych zdjęć w kolorze.
więc - proszę uprzejmie - co by na chwilę złapać oddech, zanim zasypię was foteczkami z mojego zajefajnego ajfona.

09.2011, jeszcze z wrocławia, jeszcze raz katia. no i kolejne zdjęcie w krzakach.

2011-10-24T11:02:00.003+02:00

10.2011 z lu, w ogrodzie botanicznym.

2011-10-22T10:41:00.000+02:00

10/2011 sarna w mieście.

2011-10-21T19:49:00.010+02:00

10/2011, edynburk.
zeszła niedziela była chyba ostatnim słonecznym dniem tej jesieni. spędziliśmy ją w ogrodzie botanicznym, co uświadomiło mi, że do długiej-listy-rzeczy-które-lubię muszę dopisać jeszcze sekwoje. pewnie kiedyś pokażę na blogu jakieś ich zdjęcie. jak mi się je uda zmieścić w kadrze. całe.
tymczasem jednak pocieszam się tym jednym, metafizycznym pstrykiem o jesieni w ogrodzie, gdzie ani jesieni, ani ogrodu, ani nawet modela za bardzo nie widać.

2011-10-20T12:38:00.010+02:00

na długiej liście rzeczy, które lubię - mniej więcej między jazzem, a mostami - wypadałoby umieścić statki. podczas naszego wypadu nad loch lomond odkryliśmy jeden, na widok którego poczułam się dość szczęśliwa, poetycko wręcz poruszona: przy molo w balloch zacumowany jest ostatni brytyjski parowiec o napędzie łopatkowym, maid of the loch.
mariusz na swoim blogu napisał już parę słów o pannie z jeziora, możecie też obejrzeć tam kilka zdjęć zrobionych pinholem. u mnie tylko jedna klatka, tak bardziej od środka, z sali królowej, pomieszczenia służącego czasem jako restauracja, a czasem jako miniaturowa sala balowa.
to jedno z tych miejsc, dla których warto było wstać w sobotę rano i przyjechać do balloch, dźwigać ciężki aparat i marznąć godzinami we mgle nad jeziorem. wszytko po to by zobaczyć opuszczone wnętrze i zrobić krok w czasie... do 1953 roku, kiedy parowiec został zwodowany, tego samego roku, gdy koronowano elżbietę drugą. wyobrażam sobie jak królowa spogląda ze swego portretu na pląsające pary, a tam orkiestra daje - walce angielskie, fokstroty, ludowe melodie, czy co to się grywało do tańca w latach pięćdziesiątych, nie wiem, nie znam się, nie mam pojęcia.

10/2011 maid of the loch, balloch nad loch lomond.

2011-10-19T09:33:00.004+02:00

10/2011, loch lomond, tak, to smutne loch lomond z tej smutnej piosenki.
największe jezioro wielkiej brytanii. podobno też jedno z najpiękniejszych. widzieliśmy je we mgle, w deszczu, w jeden z tych przykrych dni, kiedy lepiej nie wystawiać nosa za drzwi, więc zrozumcie i wybaczcie, że dziś tylko dwie, szarobure pocztówki dźwiękowe.

2011-10-18T10:27:00.003+02:00

10/2011 the national museum of scotland.

2011-10-16T10:40:00.002+02:00

10/2011 z luizą w edynburku

2011-10-13T12:40:00.002+02:00

i jeszcze jedno zdjęcie magdy z naszego wspólnego łażenia po krzakach. pokazuję je wam moje misie kochane, żeby nie było, że tylko jakieś takie nieostre i niedoświetlone potrafię robić. otóż nie, potrafię zrobić też i takie z bokehem.

2011-10-12T06:46:00.002+02:00

wrocław, wzgórze partyzantów i jeszcze raz, a nawet dwa razy: katia

2011-10-07T11:00:00.003+02:00

10/2010, luiza. edynburg. napisałabym coś więcej, ale z tym zdjęciem tylko mi się jakieś smutne słowa układają.

2011-10-05T17:27:00.003+02:00

09/2011, wrocław, katia.
powtarzam sobie ciągle, że powinnam częściej umawiać się z takimi fajnymi dziewczynami na sesje... no to jak to będzie, znajdzie się jakaś chętna?

2011-10-04T06:46:00.002+02:00

09/2011, magda. to była dziwna sesja, z magdą umówiłyśmy się praktycznie z dnia na dzień, bez stylizacji, bez wizażu, czyli tak, jak to lubię najbardziej. od początku w sumie czułam, że - tak jak większość modelek - magda wolałaby lepiej się przygotować, ale tak naprawdę obie nie miałyśmy na to czasu. powiedziałam jej nie martw się, nie interesują mnie twoje ciuchy ani kosmetyki, chcę sfotografować cię taką jaką jesteś, bez narzucania ci swojej wizji ciebie... i nie wiem czy mi się udało, bo w końcu zabrałam magdę do lasu, opowiadając jej wciąż różne historie z twin peaks, o zawiniętym w folię ciele laury palmer, o grzecznej lecz pełnej sprzeczności, małej, perwersyjnej audrey kochającej i nienawidzącej swojego ojca, o ludziach w miasteczku mających swoje mroczne sekrety i ciemne sprawki. i o tym, że w każdym z nas, nawet w najbardziej poukładanej i samoświadomej osobie jest jakiś pierwiastek niepoznawalny, coś co budzi w nas lęk lub melancholię, gdy się o to ocieramy, iskra szaleństwa, która może wywołać wielki pożar.
opowiadałam tak, opowiadałam, a potem robiłam magdzie zdjęcia w krzakach.
no i wygląda na to, że udało mi się ją porządnie wystraszyć...

2011-10-03T09:10:00.006+02:00

09/2011, wrocław, kilka psich portretów przy okazji fotografowania szkółki niedzielnej u mirki, czyli zajęć przygotowujących pestkę, borysa, bajtla, fado i viki do egzaminu na psa terapeutycznego. te - obecnie jeszcze młodziaki - za jakiś czas zaczną pracować z dziećmi oraz z niepełnosprawnymi lub chorymi ludźmi. razem ze swoimi przewodnikami będą odwiedzać szpitale, przedszkola, domy spokojnej starości.
życzcie powodzenia im i ich właścicielom. wiecie sami, że robić coś nowego w polsce wcale nie jest łatwo. a żeby robić coś, co ma początek w pasji i miłości oraz chęci niesienia innym pomocy - i nie być przy tym księdzem - no to już w ogóle.

2011-10-02T10:06:00.004+02:00

09/2011 wrocław, wystawa psów rasowych na stadionie olimpijskim. pan kazimierz zajmuje się borzojami od 41 lat.

2011-10-01T17:00:00.005+02:00

09/2011 lola, jasiek i mia. razy dwa.
na tym dolnym lola z miną pod tytułem: jasiu nie kop mani bo się spocisz.
i w ten oto redosny sposób z cyklu rodzinne-albumowe płynnie przechodzimy do serii o pieskach.
już niebawem, tylko na tym blogu, za jedyne dwa pięćdziesiąt.

2011-09-30T13:01:00.001+02:00

09/2011 wrocław. iwona z córką.

2011-09-29T20:28:00.003+02:00

09/2011 wrocław. miłosz z synem.

2011-09-28T14:24:00.002+02:00

09/2011, jeżyk.

2011-09-27T19:20:00.004+02:00

09/2011, wrocław. tę panią już tu widzieliście. dobrze jest znów się spotkać, usiąść w jakiejś małej knajpce przy rynku, pogadać, pomilczeć, takie tam rzeczy, które pewnie wszyscy znacie, wiadomo jak to jest - mieć przyjaciół.

2011-09-22T10:34:00.004+02:00

żeby nie było, że się lenię: mam urlop, a to jak zwykle znaczy, że mam stanowczo za mało czasu na cokolwiek. przyjechałam do wrocławia i staram się - bardzo się staram - spotykać z wszystkimi tymi dawno nie widzianymi ludźmi. robić zdjęcia. czytać fajne książki. chodzić na długie spacery za dnia. szwędać się po nocy. pić dobrą kawę. pójść do kina. na allena lub almodovara...
no i właśnie z tym kinem, to jest kompletnie przesrane.
zrobiłyśmy z lolą dwa podejścia i za każdym razem kasjerzy odsyłali nas z kwitkiem. bo miałyśmy być jedynymi osobami na sali. bo oni się nastawili, że nikt nie przyjdzie na tak późną godzinę.
nie mogą panie wcześniej, tak, gramy o dwudziestej drugiej trzydzieści, ale przecież są też filmy o dwudziestej, proszę przyjść jutro na ten seans. nie? nie mogą panie? oj, to rzeczywiście, ale tak poza tym, ten ostatni film allena jest do bani. nie wolałyby panie obejrzeć tego co się już zaczęło, właśnie lecą reklamy, piąta część znanego horroru, wspaniałe efekty, niesamowicie zawikłana fabuła, muzyka wywołująca dreszcze, zaskakująca puenta i przesłanie od którego nocą nie zaśniesz: że tak, czy siak wszyscy umrą.
no. wszyscy. umrą. no raczej.
rozumiem dlaczego małe kina podupadają w tym kraju, ludzie nie mają pieniędzy, nie wyrobili w sobie takiego zwyczaju by chodzić do kina, nie mają na to czasu. mają za to telewizory, mają za daleko, mają inne plany. więc dlatego tyle miejsc, które lubiłam zostało zamkniętych ostatnio. nie rozumiem jednak, dlaczego multimegaekstrapleksy z dźwiękiem pięć de, pepsicolą, śledzikiem i popcornem robią wszystko, by odstraszyć widza, stracić pieniądze i klienta. w tym tygodniu dwa razy usłyszałam od obsługi kina, że to co chcę zobaczyć, jest beznadziejne, słabe i głupawe. raz powiedziano mi, że nie ma bilecików, jeśli nie było wcześniejszej rezerwacji. a raz - że jeśli panie nie kupią tych biletów, skończymy pracę za trzy minuty. to takie miłe, zdąrzyć na wcześniejszy tramwaj i być w domu przed północą. prawie by się dało spędzić więcej czasu z dziećmi, albo z chłopakiem. zrobić sobie długą kąpiel lub po prostu pójść z psem na wieczorny spacer.
rozumiem to wszystko, więc jestem miła, a może po prostu jestem miła i się nie zastanawiam. więc idziemy do kalambura i przepijamy nasze bilety. albo kupujemy sobie film na dvd i jakieś piwa, wracamy do domu i mamy to samo, ale jakby inaczej, poza tym ten film - taki stary - już wcześniej obiecywałam sobie, że go zobaczę. jest fenomenalny. wzrusza mnie i rozczula. założę się zresztą, że wszyscy go znacie. dym, można kupić w teskaczu za piątaka.

2011-09-04T14:05:00.004+02:00

trzeba się w końcu do tego przyznać: na codzień nie noszę ze sobą aparatu, nie mam aspiracji by być żurnalistą ulicy, lub artystą fotoreportażu. zwyczajnie, za wielkie to bydle jest i zbyt ciężkie, nawet nie wiecie jak trudno znaleźć odpowiednich rozmiarów damską torebkę. a na holgę - cóż - na holgę to trzeba mieć właściwą melodię. dlatego cykam sobie telefonem komórkowym. wszystko to, co mnie interesuje i inspiruje.
poważnie się zastanawiam teraz - i licze na wasze cenne rady - czy kupić ajfona? jak sądzicie? hmm?

2011-08-31T11:49:00.002+02:00

08/2011, jeszcze raz enola i jeszcze raz portobelo. mewy nie chciały współpracować, podłe bestie.

2011-08-30T12:14:00.002+02:00

08/2011, z enolą w kibelku na portobello. jak wam zapewne wiadomo do takich miejsc dziewczęta chodzą parami.

2011-08-29T11:59:00.002+02:00

08/2011, grassmarket

2011-08-28T19:17:00.004+02:00

08/2011, wróżka amalia.

2011-08-26T11:38:00.004+02:00

08/2011, pchli targ w edynburgu. pełen pubów i designerskich sklepów grassmarket na chwilę powrócił do swojej dawnej roli, rynku pod zamkiem, gdzie handlowało się czym popadnie.

2011-08-23T17:00:00.007+02:00

08/2011 pàrlamaid na h-alba, edynburg.
przy okazji tegorocznej wystawy world press photo obejrzeliśmy sobie dokładniej gmach szkockiego parlamentu, o którym już kiedyś pisałam. lubię to połączenie: stal, szkło, granit i dębina. a całość wciśnięta między zamek na skale a nobliwy pałac u stóp royal mile.

2011-08-21T14:09:00.007+02:00

wybraliśmy się wczoraj na wystawę world press photo, na której - muszę przyznać - nic mnie nie zachwyciło, ale kilka prac zaciekawiło, a niektóre fotografie - zmusiły do spojrzenia pod innym kątem na to, kto, co, gdzie, jak i komu pokazuje.
to dosyć żałosne - życie fotografii news'owej jest niewiele dłuższe niż życie gazety, tylko nieliczne obrazy pozostają w naszej pamięci na dłużej. to, co wstrząsnęło nami kilka miesięcy temu, dzisiaj jest ledwie niewyraźnym wspomnieniem - bo news przykuwa naszą uwagę na chwilę jedynie, czasem parę minut, godzin lub dni, w zależności jakie media podają informację. jak się ten niewielki ułamek naszego czasu, jak się ta 1/125 sekundy ma do fotografowanej czy filmowanej rzeczywistości? news nie jest naszą traumą czy doświadczeniem życiowym, tylko jedną z wielu wiadomości, które codziennie przetwarzamy, szufladkujemy, zapominamy...
wieczorem, jeszcze w temacie fotografii prasowej obejrzeliśmy bang bang club, film oparty na wspomnieniach grega marinovich'a, i joão silvy, moim skromnym zdaniem warty dalszego polecania, szczególnie dla tych z was, którzy interesują się historią i fotografią reporterską. smutne tylko, że mimo, iż jest to bardzo dobry film, nie wzbudziłby on większego zainteresowanie wśród dystrybutorów i widzów, gdyby nie wypadek silvy, ledwo miesiąc po premierze w toronto.

2011-08-19T07:30:00.001+02:00

07/2011, na wydmach. aberlady bay, paula, sebastian i adaś.

2011-08-16T09:49:00.003+02:00

08/2011 the scotsman steps otwarto jakoś na początku tegorocznego festiwalu. dwa lata remontowana, stu-cztero-stopniowa, bardzo marmurowa, bardzo droga, do tego sygnowana nazwiskiem martina creed'a a przez to bardzo artystyczna... klatka schodowa.

2011-08-13T16:52:00.010+02:00

08/2011, edynburg.
nieustannie i nieodmiennie fascynuje mnie zabudowa tego miejsca.
co krok odkrywasz tu jakieś niespodzianki, trafiasz na manowce, w miejskie pułapki: wciągają cię niepozorne wydawałoby się bramy, które - w rzeczywistości - są ulicami. przemierzasz zaułki zamieniające się w ciągi schodów, znajdujesz ukryte ogrody, podwórka lub kręte przejścia prowadzące nieuchronnie do jakiegoś pub'u. tutejsi nazywają te uliczki wynd albo close, rozpościerają się one wokół castle hill, tworząc dziwne labirynty, splątaną sieć starego miasta. można się tu łatwo zgubić, ale przy okazji kilka fajnych widoków można znaleźć.

2011-08-10T07:17:00.002+02:00

08/2011, edynburg, czas festiwali.

2011-08-05T11:22:00.004+02:00

07/2011, ostatni wieczór lipca spędziłam na plaży w portobello. z sarną, butelką wina i morzem.

2011-07-29T10:48:00.001+02:00

07/2011, na plaży między aberlady i gullane. w cholerę dużo piasku.

2011-07-28T12:52:00.004+02:00

07/2011, aberlady bay.
na dnie zatoki leży tu sobie kilka wraków, między innymi dwie miniaturowe łodzie podwodne klasy xt (rocznik 45), podczas odpływu można je dokładniej obejrzeć. smutne, stalowe, wielorybie szczątki.

2011-07-27T14:06:00.002+02:00

07/2011, dunfermline. co wycieczka, to pocztóweczka.

2011-07-25T16:04:00.003+02:00

05/2011, całkiem zapomniałam że chciałam wam pokazać to zdjęcie. ciocia oza przyjechała w odwiedziny. to było ze dwie rolki acrossa temu.

2011-07-24T09:45:00.004+02:00

07/2011 pentland hills okolice, bavelaw castle, droga przez wrzosowiska i owce z eastside farm. wcale nie mieliśmy przechodzić kolejny raz z balerno do penicuik, tak naprawdę to chcieliśmy zawrócić jakieś dziesięć kilometrów wcześniej, ale wiadomo, to co czeka za następnym pagórkiem jest dużo ciekawsze niż to, czego nie było za poprzednim.

2011-07-23T11:09:00.001+02:00

07/2011, penicuik, straszny las.

2011-07-19T09:50:00.001+02:00

czasem dołek, czasem górek. wiecie sami jak to w życiu bywa. 07/2011, pentland hills.

2011-07-18T08:35:00.003+02:00

dołek. magdalene fields, berwick-upon-tweed. 06/2011.

2011-07-14T15:23:00.001+02:00

06/2011, jeszcze raz berwick, a właściwie - dwa razy.

2011-07-13T09:31:00.006+02:00

czasem, gdy oglądam zdjęcia, które publikuje się w sieci, to myślę sobie, że ja chyba jestem na bakier z tą całą fotografią. żadne tam "ponad to", już prędzej jakoś tak "obok", raczej.
cóż, prawda jest taka... że ja po prostu lubię sobie pojechać gdzieś koleją. lubię, żeby ładna pogoda była i żeby rzeka tam płynęła.
bo jak jest rzeka, to nie ma bata, musi być gdzieś jakiś mostek.
a mi tak naprawdę wiele więcej do szczęścia nie potrzeba. należę do tych osób, które doznają estetycznych uniesień na widok wszelakiej maści mostów, wiaduktów, kładeczek i tym podobnych.
dlatego kilka tygodni temu wymyśliłam sobie, że pojedziemy do berwick-upon-tweed, malowniczego - choć jakby wymarłego - miasteczka w hrabstwie northumberland, w północnej anglii. o berwick słyszałam tyle, że jest tam 659-cio metrowy most kolejowy, zbudowany w połowie dziewiętnastego wieku. szczęśliwie i z powodzeniem używany do tej pory.
muszę przyznać - spore to to się okazało.

06/2011, royal border bridge.

2011-07-07T22:42:00.002+02:00

kolejny na tym blogu wieczór filmowy.
po tym jak kilka dni temu dałam się namówić mariuszowi na oglądani doktora stalowego młotka okładającego pięściami pana kosiarza, było mi łatwiej zgodzić się dzisiaj na fighter'a. przyznaję, że spodziewałam się całkiem innego filmu, nie umiem sprecyzować dokładnie jakiego. bardziej patetycznego? bardziej chałowatego? bardziej amerykańskiego? ostatnio oglądane filmy - których tytuły lepiej przemilczeć - poważnie zachwiały moją wiarą w moc i magię kinematografii.
fighter okazał się miłym rozczarowaniem.

2011-07-03T09:47:00.002+02:00

05/2011. nico.

2011-06-27T07:19:00.002+02:00

06/2011 loanhead, gosia z pstrągiem. ryba skończyła w piękny sposób. z koperkiem w piekarniku.

2011-06-21T17:37:00.003+02:00

06/2011, arek i świnka halinka.

2011-06-15T09:57:00.003+02:00

oczywiście, ciągle coś tam oglądamy, tyle że nie wszystko warte jest polecenia dalej. you don't know jack zdecydowanie zasługuje na dwie godziny waszej uwagi. fenomenalny al pacino, historia, która w latach 90tych wstrząsnęła ameryką i temat - do dziś budzący kontrowersje. film, który zmusza do myślenia i porusza, ale też nie przytłacza zbędnym patosem. a trudno nie być patetycznym, gdy mowa o śmierci.

2011-06-05T15:03:00.005+02:00

05/2011 a więc autoportet w stanie jakby aktualnym.
wiem, wiem, trochę ostatnio zaniedbuję blogaska, głównie dlatego że pracy mam dużo... a zdjęć nowych mało. z tego też powodu (oraz ze względu na powyższe foto) wypadałoby żebyście mi - moi drodzy - coś miłego w komentarzach napisali. na przykład "o cześć mania" albo "daj cmoksa mała", czy może "fajne cycki" lub "śliczna zasłonka" ewentualnie też "bf" jak "bardzo fajne". liczę na waszą kreatywność i wsparcie.

2011-05-18T08:53:00.002+02:00

obejrzeliśmy wczoraj kolejny rok, w skali fimwebu osiem gwiazdek i serduszko, to ostatnie za świetną grę aktorską lesley manville i doskonały dialog mary z ronnie'm.

2011-05-07T11:34:00.002+02:00

07/2010, kirkcaldy. pocztówka z drugiej strony zatoki.

2011-05-06T10:05:00.003+02:00

obejrzeliśmy wczoraj biutiful, który jest taki jak tytuł, piękny, ale z błędem, z literówką, z czymś takim w środku, co przeszkadza, drażni, gryzie i nie daje o sobie zapomnieć.

2011-05-04T10:17:00.001+02:00

04/2011, edynburg, calton hill, arek, cienie osób towarzyszących.

2011-04-30T16:50:00.002+02:00

2011/04, na górze i nad morzem, czasem człowiekowi się rolka jakoś tak umoczy i potem szkoda.

2011-04-24T12:36:00.010+02:00

z blurbem mieliście okazję zapoznać się już wcześniej, choćby przy okazji tego albumu. serdecznie polecam tę stronę wszystkim, którzy chcieli by zrobić książkę, bez martwienia się o fundusze, kontakt z wydawcą czy też późniejszą sprzedaż. oczywiście blurb nie jest narzędziem doskonałym, ale na przykład świetnie nadaje się do tworzenia prezentów, niewielkich nakładów kolekcjonerskich książek, lub - tak jak tym razem - przygotowania portfolio ze stronami, które nie są wirtualne.
jak można łatwo zgadnąć złożyłam wreszcie swoje portfolio fotograficze, portfolio kwadratowe, w większości czarno-białe, trochę holgowe, trochę pejzażowe, ale przede wszystkim - portretowe.
dziękuję wszystkim, którzy poświęcili swój czas i stanęli przed moim obiektywem, bez was to o kant, hm, stołu rozbić całe to pstrykanie.

...

2011-04-21T11:35:00.004+02:00

02/2009 dwie pocztówki z prestonpans.
dzisiaj bierzemy bajki end kamery i tam jedziemy.

2011-04-18T09:06:00.000+02:00

03/2011, magda i martin w studio.

2011-04-13T10:04:00.017+02:00

03/11 z ostatniego wypadu w pentlandy.

2011-04-09T09:27:00.007+02:00

tworzenie mojej nowej strony www uświadomiło mi, że mało u mnie w portfolio kolorowych portretów. dlatego wygrzebałam dawno zapomniany slajd z lodówki, wyciągnęłam dziadka rolleiflexa z szuflady i poszliśmy na szwęd po mieście. bo akurat słońce świeciło wściekle, wiosennie.
może to urok dwuobiektywowej lustrzanki, a może po prostu mieszkańcy tego miasta mają taką a nie inną mentalność, jak by nie było, faktem jest, że rzadko się zdarza, by ktoś mi odmówił pozowania. więc po kolei, kilka kwietniowych, słonecznych portretów:

04/2011, edynburg. brian, nick, natalia i dwa razy lennie ze sklepu z lustrami i ramami.

2011-04-07T11:04:00.006+02:00

obejrzeliśmy wieczorem bobby'ego, film o robercie f. kennedym. polecam tym, którzy go nie widzieli.
piękne zdjęcia, kostiumy, do tego świetni aktorzy i doskonale skonstruowana opowieść, w której sam kennedy prawie nie występuje, wydaje się być postacią mityczną, cieniem wielkich amerykańskich nadziei.
zwycięska kampania senatora, a równocześnie ostatnie godziny jego życia zostały przedstawione z punktu widzenia 22 osób. ich przeplatające się ze sobą losy pokazane są w krótkich sekwencjach, pozwalają poczuć niesamowity klimat lat 60-tych, równocześnie nie zasłaniając głównego wątku filmu: historii zabójstwa roberta f. kennedy'ego.
przy okazji filmu przypomniał mi się album rfk, wydany kilka lat temu.

po ceremoniach pogrzebowych trumna z ciałem senatora kennedy'ego została przewieziona pociągiem z nowego jorku do waszyngtonu, podróż trwała osiem godzin, dwa razy dłużej niż normalnie, bo przy torach gromadzili się ludzie by przejeżdżający pociąg pożegnać, by oddać hołd zmarłemu.
w pociągu oprócz martwego senatora jechał żywy paul fusco, tak, ten paul fusco z tego magnum. miał zrobić reportaż o pogrzebie a przy okazji sfotografował całą podróż, niezwykły obraz żałoby i amerykańskiego społeczeństwa. tutaj możecie obejrzeć te zdjęcia.

2011-04-02T11:13:00.004+02:00

chyba przez dwa lata na www.magdalena-aniszewska.com straszyło widmo mojej strony internetowej, z nieśmiertelnym dopiskiem coming soon. dzisiaj wreszcie opublikowałam tam swoje portfolio.
stworzenie go trwało tak długo, nie z braku pomysłów czy obrazków, nie z braku mobilizacji, by siąść nad notatnikiem i wklepać te wszystkie znaczniki i robaczki... po prostu pewne rzeczy musiałam sobie w głowie poukładać.
a poza tym do fotografii oprócz światła potrzeba jeszcze czasu i dystansu. na szczęście ja mam czas.
dystansu nabieram.

2011-03-31T20:33:00.005+02:00

03/11, jeszcze inne foteczki z ostatniej małoobrazkowej roleczki. pięciofot z mariuszkiem, areczkiem i innymi żyjątkami.

2011-03-28T11:17:00.003+02:00

03/2011, pejzaż minimalistyczny.
pentlandy wczesną wiosną. znowu holgowo, kolorowo, kwadratowo.

2011-03-27T11:49:00.005+02:00

z zeszłorocznej rozmowy z dziennikarką rzeczpospolitej w końcu chyba żaden artykuł się nie urodził, za to w nowym zwierciadle - przy okazji większego tekstu o polaroidach i lomografii (sylwia kawalerowicz: fotografia natychmiastowa pożądana!) - można przeczytać co nieco o projekcie holga.
jest tam też urocza i chwytająca ze serce historyjka o tym, jak niżej podpisana mania szewska zaczęła swoją przygodę z tym aparatem. nie uświadczycie w zwierciadle żadnych zdjęć z holgi, ani moich, ani tych z projektu, foto-edytorzy zdecydowali się zilustrować artykuł między innymi pracami barta pogody i rafała milacha. trochę szkoda, bo wysłałam do działu fotoedycji całkiem spory wybór zdjęć z albumu, a prawie 1/3 całego tekstu jest o holdze...
na pociechę mam to, że moje nazwisko pojawiło się w tym samym tekście co brad pitt i neil gaiman. a co.

2011-03-26T17:43:00.004+01:00

03/2011 pentland hills.
kwadratowe, kolorowe, holgowe. z ostatniej wycieczki.
owieczki - ofiary hipnotyzującego wzroku i uroku osobistego areczka (który ma bloga. ale go nie pisze). oraz konik - jak z bajki. sympatyczny całkiem, lubi bułki z serem i rzeżuchą.

2011-03-25T12:34:00.004+01:00

chyba pierwszy raz w tym roku nastąpił taki uroczy zbieg okoliczności: miałam wolne, była piękna pogoda i wszyscy dobrze się czuliśmy, chociaż potem zrobiłam mule na obiad i te małe cipki duszone w białym winie wzięły srogi odwet na moim wegetariańskim żołądku, czego akurat nie sfotografowałam, więc nie zostanie to opublikowana na blogasku... w każdym bądź razie wykorzystałam ostatnie dni jak się dało, łażąc z mariuszem i arkiem po pentlandach

oraz (już tylko z mariuszem) oficjalnie zaczynając rowerową wiosnę wypadem do mariny newhaven

swoją drogą wstyd mi, że pozwoliłam nikonowi tak się zakurzyć ostatnio. jednak nie ma to jak wrzucić mały obrazek do torby i pójść się poszwędać, popstrykać kilka pocztówek dla bliższych i dalszych przyjaciół.

2011-03-22T01:30:00.003+01:00

10/2009. edynburg. pies w kebabhauzie, późną nocą.

2011-03-18T12:21:00.003+01:00

obejrzałam wczoraj film, który zawsze zostawiałam na potem, na inną okazję, bo nie mam ochoty na łzawe filmidła o miłości, może lepiej zobaczmy jakąś komedię, a może chodźmy na spacer... a wreszcie okazało się, że ten długo, długo odkładany film - głową w mur - jest naprawdę dobry i szkoda, że musiał czekać tyle czasu na swoją kolejkę.

2011-03-17T18:12:00.001+01:00

03/2011, marcin. tym razem ze studio.

2011-03-16T12:52:00.002+01:00

03/2011 tomek, artisan roast, edynburg.

2011-03-15T11:45:00.002+01:00

03/2011, bliskie portrety: natalia

2011-03-13T11:10:00.002+01:00

a skoro o psach mowa, to jeszcze jedno. wrocław 02/2011

2011-03-10T11:59:00.005+01:00

02/2011 wrocław. mia trochę urosła i trochę jej się sierść zmieniła, już nie przypomina tej ciepłej kluski ze śmiesznym ogonkiem. ale pewne rzeczy - jak na przykład to zniewalające i bystre spojrzenie - pozostały takie same.
wczoraj lola przysłała mi wspaniałego maila o tym, że odwiedziły razem przedszkole dla dzieci niewidomych i niedowidzących. mia nie ma jeszcze prawa pracować z dzieciakami przy terapii, ale nawet jako pies towarzyszący spisała się znakomicie, "dzieciaki ją pokochały". "leżała plackiem przez godzinę" i chłonęła miłość
jak gąbka.
żałuję, że nie mogłam tego sfotografować, może następnym razem.
gratuluję, dziewczyny.

2011-03-09T10:47:00.003+01:00

lola, piękny jaś, mia super suka oraz historyjki o zwierzątkach. 02/2011 wrocław

2011-03-05T14:40:00.001+01:00

02/2011 wrocław.

2011-03-01T18:33:00.005+01:00

piotrek, sławek i romek. czyli trzy portrety z kalambura. wrocław 02/2011.

2011-02-28T10:06:00.003+01:00

02/2011, wrocław.

2011-02-11T09:48:00.001+01:00

11/2010 loch ness.

2011-02-07T22:14:00.002+01:00

obejrzeliśmy 127 godzin, taki film o kawałku skały i kawałku ciała.
bardzo dobry film.

2011-02-07T14:34:00.008+01:00

01/2011, edynburg, widok z north bridge na stare miasto i dach stacji kolejowej. jak już wcześniej pisałam - ulubione miejsce samobójców.
my jednak wybraliśmy to miasto dlatego, że w którejś gazecie było na pierwszym miejscu listy iluś-tam-miejsc-najlepszych-do-życia.
owszem, edynburg jest piękny, inspirujący, fajny.
jest tu tak-jakby-morze, są tak-jakby-góry, tak-jakby-lotnisko. są uniwersytety, teatry, kina, sklepy, kluby, festiwale.
i żyć tu można jak człowiek, w dodatku za rozsądne pieniądze.
tylko czasem jego ponura architektura, pogoda i długa, przykra zima przytłaczają cię i masz wrażenie że nie ma tu czym oddychać. ale może to po prostu zwykła sezonowa depresja. albo melancholia. albo nostalgia, przeklęta emigrancka przypadłość.

mam bilet do wrocławia i odliczam dni.

2011-02-05T20:42:00.001+01:00

01/2011. edynburg, mariusz.

2011-02-03T12:55:00.003+01:00

w edynburgu codziennie mijam na ulicy przedmioty jak te, porzucone, zgubione, zbędne, bezdomne. koło kosza na śmieci zaczyna się ich drugie, jakże niepotrzebne życie.
to jest zupełnie inny świat.

2011-02-01T23:41:00.005+01:00

obejrzeliśmy ostatnio kilka filmów z monarszymi historiami w temacie: kochanice króla, elizabeth oraz elizabeth: złoty wiek. i wreszcie the king's speech, swoją drogą fajna rzecz, ale żeby aż dwanaście nominacji do oscara?